Live post-rock op stille film! De winnaar van Rockrace 2009, We Stood Like Kings, met studente Judith Hoorens (KCB) aan de piano en Mathieu Waterkeyn (TTK) op de drums, schreef tijdens het voorjaar van 2012 een exclusieve soundtrack op "Berlin, die Sinfonie der Grossstadt" (1927) van Walter Ruttman. Deze zwartwitprent geldt als blauwdruk voor de verschillende, poëtische stadsportretten die eind de jaren twintig het levenslicht zagen.
In de reeks "Documentaire Wereldklassiekers uit de jaren '20 tot '40" stelt Jan-Pieter Everaerts deze avond drie aparte hoogtepunten uit het non-fictie erfgoed voor. Misère au Borinage (1933) van de Belgische pionieers Storck en Ivens toont de werkomstandigheden van de arbeiders in de Borinage als aanklacht tegen het kapitalisme.
Charles Chaplin, USA, 1936, 87min. In deze laatste grote stille filmklassieker is Charlie Chaplin een fabrieksarbeider die aan de lopende band helemaal doorslaat en ontslagen wordt. Hij probeert als zwerver tevergeefs een nieuwe baan te vinden, maar weigert zich gewonnen te geven. Deze film is een satire op de industrialisering ten tijde van de Grote Depressie in de jaren 30.
Bernardo Bertolucci, Italië, Frankrijk, West Duitsland, 1970, 107min. Bertolucci's meesterwerk gebaseerd op de roman van Alberto Moravia is het verhaal van een intelligente maar laffe bourgeois die alles opoffert wat hem dierbaar is om toch maar voor normaal te kunnen doorgaan. Hij verdringt zijn homosexualiteit, sluit zich aan bij de fascisten en aanvaardt zelfs de opdracht om zijn vroegere mentor in Parijs te gaan vermoorden.
Benjamin Christianson, Denemarken/Zweden, 1921, 100min. Een cyclus die telkens vanuit een specifieke invalshoek een overzicht biedt van klassiekers en beklijvende hoogtepunten van de (westerse) documentaire wereldcinema. Häxan is de beruchte schandaalfilm over tovenarij, hekserij, duivelaanbidders en inquisiteurs door de eeuwen heen, en een film die qua vorm die beweegt op de grens tussen documentaire, fictie en animatie.
Howard Hawks, USA, 1932, 93min. Tony Camonte (een nauwelijks verholen portret van Al Capone) roeit rivaliserende bendes uit, verslaat zijn eigen baas, wordt almachtig en controleert zowel de dranksmokkel als de politiek in Chicago.
Schoedsack, Cooper en Harrison, USA/Turkije/Perzië, 1925, 70min. Een cyclus die telkens vanuit een specifieke invalshoek een overzicht biedt van klassiekers en beklijvende hoogtepunten van de (westerse) documentaire wereldcinema. Deze eerste avond focust op de romantische traditie met de film Grass. Deze documentaire, geschreven door Richard Carver en Terry Ramsaye, volgt de reis van de Bakhtiari, een arme nomadische stam in Iran. Ze trekken blootvoets met hun kudde vee door de besneeuwde bergpassen om naar de weidegronden aan de andere kant van de bergen te geraken.
De zeven samoerai (七人の侍 Shichinin no samurai) Akira Kurosawa, Japan, 1954, 207min. In het Japan van de zestiende eeuw wordt een klein dorpje geteisterd door een bende plunderende rondtrekkende bandieten. De dorpelingen weten zich geen raad en willen een aantal samoerai inhuren om hun dorp te beschermen. Samen met deze samurai gaan ze de strijd aan tegen een overmacht van enkele tientallen gewapende bandieten. 2/4€ - 19:00
Travis Bickle, a mentally unstable Vietnam war veteran, works as a nighttime taxi driver in New York City where the perceived decadence and sleaze feeds his urge to violently lash out, attempting to save a teenage prostitute in the process. The climax of the plot is one of the most powerful and touching scenes in film history. The film won the Golden Palm in Cannes in 1976 and got nominated a year later for an oscar, just like leading actors Robert De Niro and Jodie Foster
Travis Bickle is een getraumatiseerde Vietnamveteraan met slaapproblemen. Hij werkt lange nachten als taxichauffeur. Het kille en gewelddadige leventje dat hij om zich heen ziet, dompelt hem onder in eenzaamheid. Een serie frustrerende gebeurtenissen dwingen hem tot een vernietigende actie. De climax van dit verhaal is een van de krachtigste en meest aangrijpende scènes uit de filmgeschiedenis. De film won de Gouden Palm in Cannes in 1976 en werd een jaar later genomineerd voor een Oscar, net zoals Robert De Niro en Jodie Foster voor hun vertolking.
