Ladri di Biciclette (1948), Vittorio de Sica

De Fietsendief van de Sica hoort als vaandeldrager van het Italiaanse Neorealisme tot het must-see erfgoed van de wereldcinema. Badend in de naoorlogse Italiaanse geschiedenis, met hoop op verandering, maar met een pessimistische ondertoon, is deze film op straat gedraaid met een cast van uitsluitend amateurs. Antonio Ricci (Lamberto Maggiorani) is één van de weinige gelukkigen om een job te vinden als afficheplakker. Om te voldoen aan de enige eis voor de job, het beschikken over een eigen fiets, moet zijn vrouw Maria (Lianella Carell) hun lakens verpanden. De diefstal van zijn fiets leidt tot een aangrijpende zoektocht en een dilemma, waarin vooral de relatie van vader en zoon (Enzo Staiola) centraal staat. Zonder grootse decors en echte climax is deze film echter meer dan een portret over armoede en werkloosheid. Ladri di Biciclette gaat over eenzaamheid en de bewustvorming ervan. De film werd wereldwijd bekroond (Golden Globe, BAFTA awards, ...) als één van de beste films van zijn tijdvak. Het scenario van Cesare Zavattini werd daarnaast genomineerd voor een oscar.